Piwo Naturalnie Myśl globalnie. Pij lokalnie.

Wieża widokowa

A dzisiaj będzie pełen naturalizm. Jedziemy do pięknego Tykocina, miasteczka położonego pomiędzy dwoma pięknymi parkami narodowymi – Narwiańskim i Biebrzańskim. A piwo będziemy pić na wieży widokowej postawionej na starorzeczu, z której rozciąga się widok na okoliczne łąki, dolinę Narwi, zamek i miasto Tykocin.

Hop na wieżę!

Wieża ustawiona jest na starorzeczu Narwi. Rzeka ta dobrze znana jest w ornitologicznym półświatku, a cała dolina dzięki „pokrętności” – meandrom, starorzeczom, rozlewiskom i bagnom znana często występuje pod pseudonimem „Polskiej Amazonii”. Widok, więc piękny, ale jak tu dotrzeć?

Wieża stoi niedaleko mostu łączącego Tykocin z zzarzeczem. Tuż za przeprawą należy skręcić w niewielką dróżkę w prawo i przejść jakieś 200-300 metrów. Wieża wysoka jest na kilka metrów, więc szczególnie z lornetką zobaczymy tu wiele. Jest też daszek, więc bez względu na pogodę wypijemy tutaj piwo. Pełna kultura.

Ocena

Tykocin jest małym, uroczym miasteczkiem, a małe, urocze miasteczka mają to do siebie, że policji nie ma tu wiele, a jak jest to i często przymknie oko na piwko w parku, czy rynku. Tak jest też i tutaj – w zasadzie to można się tutaj wszędzie napić, o wieży nie wspominając. W okolicach naszego „obserwatorium” niewielu ludzi się przewija, jest łąka, są wysokie trawy, są krzewy, są drzewa, więc możemy zaopatrzyć się w większy zapas piwa, bez torturowania pęcherza. Atmosfera i popularność na 3 i 4, bo tego tutaj praktycznie brak, ale cenić należy też sielskość-anielskość. Ogólna ocena bardzo przyzwoita.

(5.0/5) Atrakcyjność miejsca

(5.0/5) Aktywność policji

(4.0/5) Atmosfera panująca w danym miejscu

(3.0/5) Popularność

(5.0/5) Dostępność toalet

(4.4/5) Ogólna

Piwo

Byłoby słodko, czy może raczej goryczkowo, gdyby Tykocin posiadał swój browar. Jest tutaj przecież ulica Browarna! Ta jednak jest najprawdopobniej hołdem złożonym dawnemu browarowi (dziś to już tylko ruiny) w Jeżewie Starym. Browar ten należał w XIX wieku do Zygmunta Glogera. Ciekawskich odsyłam do „wszechnicy internetowej”, tj. Google, gdzie po wpisaniu odpowiednich haseł wyskoczy spora dawka wiedzy.

Skoro lokalne piwo legło w gruzach nie pozostaje nic innego, jak odesłać do innych okolicznych browarów. Z Białegostoku pochodzi klasyk – „Żubr” (potem smaku z dzieciństwa, czyli Dojlidy Classic), a z Łomży – „Łomża” (bardzo oryginalnie, jak to w Łomży). Z racji patriotyzmu regionalnego polecam to pierwsze piwo, ale i „Łomża” jest nizła i dostępna w kilku wersjach (od tzw. „granata” po intensywnie reklamowane marki „Eksport” i „Niepasteryzowane”).

[Show as slideshow]

Tykocin

Tykocin czy Tiktin można by spytać. Miasteczko liczy niespełna 2 tys. mieszkańców, ale swoim urokiem przebija niejedną metropolię. Tykocin to miejscowość zamieszkała niegdyś w większości przez społeczność żydowską. Pozostało po niej zabytki – Wielka Synagoga z Domem Talmudycznym i zabudowaniami podejrzewam technicznymi, kirkut oraz chaty. Dzisiaj tę kulturę można poznać odwiedzając wymienione zabytki, ucząc się z ekspozycji muzealnych czy obserwując inscenizacje.

Ulicą Złotą (mijając Stary Rynek) przejdziemy z Wielkiej Synagogi do Placu hetmana Stefana Czarnieckiego i kościoła Św. Trójcy. Wokół placu stoją również charakterystyczne jednopiętrowe białe chaty kryte czerwoną dachówką. Mieszczą się w nich różne instytucje gminne (np. biblioteka), a tuż za nimi płynie Narew. Warto również wyjść poza „centrum” by zobaczyć kościół Bernardynów, stare chaty i podlaskie życie wiejskie, które czasem wygląda na zakonserwowane przed kilkoma dekadami.

W Tykocinie, za rzeką, przed kilku laty odbudowany został zamek. Warto dodać, że to jeden z nielicznych tego typu obiektów na Podlasiu – po reszcie zostały albo ruiny, albo już tylko „Góry Zamkowe”. Twierdza została wzniesiona przez Zygmunta II Augusta (a więc z XVI wieku), ale wcześniej istniała tutaj twierdza Gasztołdów.

Ciekawostką jest bardzo liczna tutaj populacja bocianów dzięki której Tykocin nosi miano „Europejskiej Wioski Bocianiej”.

Polska

No co ja będę Wam tłumaczył? Sami wiecie jak jest. Trochę może o Podlasiu. W stolicy Białymstoku zachwyca Pałac Branickich (mieści się w nim obecnie Uniwersytet Medyczny), Ratusz, Katedra NMP, ale również kilka ulic w centrum (Rynek Kościuszki, Kilińskiego, Lipowa, Warszawska), kilka kościołów (św. Rocha, cerkiew św. Mikołaja), pałacyki pofabrykanckie i pewne pozostałości po kulturze żydowskiej, która stanowiła tutaj przed wojną żywioł dominujący. Warto również odwiedzić Supraśl, Choroszcz, Orlę, Krynki, Białowieżę, Bohoniki i Kruszyniany, Drohicznyn i Ciechanowiec.

Dwie ciekawostki. Białystok zupełnie jak Rzym położony jest na siedmiu wzgórzach. Wspomniałem powyżej również o kulturze żydowskiej. Z Białegostoku pochodził Ludwik Zamenhof – twórca języka esperanto. Jak to się stało, że białostoczanin stowrzył nowy język? Lata temu mieszkali tutaj obok sibie Polacy, Żydzi, Niemcy, Rosjanie, Białorusini i jeszcze kilka nacji, a Ludwiczek na targ biegać musiał to i smykałkę do języków miał.