Ostatnie wakacje upłynęły pod znakiem słońca, plaż, plam, wódki i oczywiście piwa. Przyniosły też kilka zmian w poglądach na życie. Jedną ze zmian było wpisanie Chorwacji na listę najpiękniejszych krajów – pod każdym możliwym względem. Skoro jest tam tak pięknie, to i ciekawe miejsce na wypicie piwa czy kilku piw się znajdzie. Na pierwszy chorwacki ogień idzie Dubrownik, a tamże Luka Gruž.

Złoto sunące po morzu

Czymże jest Luka Gruž? Po polsku to Port Gruž. Port położony jest w północnej części miasta. Zawijają tutaj wszelkie możliwe jednostki – statki pasażerskie, promy, ale również statki towarowe i prywatne jednostki. To zło sunące po morzu to oczywiście super luksusowe jachty, bogatych Brytyjczyków, które tutaj cumują. Nie należę do największych fanów łodzi (chociaż mają one w sobie coś uwodzącego) to tutaj przeżyłem żeglarskie zauroczenie. Jachty, które tutaj cumują mogłyby przyprawić o zawrót głowy niejednego miłośnika bądź „nie-miłosnika” morza i żagli.

Port jak wspomniałem położony jest w północnej części miasta. Znajduje się on między Półwyspem Lapad a pasmem pięknych Gór Dynarskich. Kształt portu przypomina nieco fiordy znane z Norwegii. Podobnie wygląda wybrzeże Chorwacji w wielu miejscach. Najlepszy czas na odwiedzenie portu to chyba wieczór, o zachodzie słońca, kiedy morze się mieni, a promienie migają między masztami i żaglami.

Ocena

Miejsce jest niesamowicie piękne. Wokół portu znajdują się ławeczki, na których można przysiąść by wypić browarka i podziwiać widoki. Trudno mi dokładnie ocenić jak poważnie policja traktuje miłośników piwa na świeżym powietrzu, ale biorąc pod uwagę, że codziennie było kilka tych piw i nigdy nie było problemu musi być w miarę dobrze. Jeśli chodzi o toaletę to tu może być problem – sporo ludzi kręci się tutaj, wzdłuż portu biegnie ruchliwa droga, więc najlepszym rozwiązaniem będzie chyba odwiedzenie dworca autobusowego (choć to jest kawałek) lub centrum handlowego czy jednej z restauracji.

***** (5.0/5) Atrakcyjność miejsca

****~ (4.0/5) Aktywność policji

****½ (4.5/5) Atmosfera panująca w danym miejscu

****~ (4.0/5) Popularność

***~~ (3.0/5) Dostępność toalet

****~ (4.1/5) Ogólna

Piwo

Chorwacja niezwykle dobrze radzi sobie w kategorii piwo. Dwie najważniejsze marki na rynku to Karlovačko i Ožujsko. O ile to pierwsze zdobyło moje kubki smakowe, to drugie niewiele mu ustępowało. Jak nazwa wskazuje Karlovačko produkowane jest w browarze w Karlovacu. Z Ožujsko jest już pewien problem, otóż produkowane jest w Zagrzebiu, a nazwa znaczy tyle co „marcowe”. Zagrebačka pivovara, jest największym browarem w kraju. Oprócz tradycyjnych jasnych, szczególnie latem, warto spróbować „kolorowych” – cytrynowych i jabłkowych „radlerków”. Świetnie sprawdzają się one na plaży – nieźle smakują i orzeźwiają. Obie marki mają je w swojej ofercie.

[Show as slideshow]

Dubrownik

Dubrownik jest chyba największą perłą Dalmacji, Raguzy, czy nawet całej Chorwacji. Miasto zbudowane zostało w typowo nadadriatyckim stylu – zapewne wpływ Wenecjan. Stare Miasto to wąskie uliczki, do tego stopnia wyślizgane przez turystów, że niemal można się przejrzeć w ich kamieniach. Budynki są szare i pokryte czerwonymi dachami, ich wygląd urozmaicają tylko białe, ciemnozielone lub szare okiennice i sznurki z praniem. Tutejsze Stare Miasto to oprócz uroczych uliczek, budynków, schodów i prania to także port i obwarowania, które nadają temu miastu niezwykły charakter.

Poza Starym Miastem warto odwiedzić nasz port oraz wybrać się na plażę. Woda w Adriatyku jest niezwykle ciepła i czysta. Przejrzystość wody zapewnia najprawdopodobniej kamienne podłoże i plaże.

Nowsze dzielnice zostały zbudowane na zboczach Gór Dynarskich, co powoduje, że mieszkańcy i turyści mają stale pod górkę, no i czasem z górki. Uliczki są wąskie i łatwo się w nich pogubić. Nowsza część miasta nie jest jakoś bardzo atrakcyjna, warto na nią spojrzeć raczej z pewnej odległości wtedy mogą się spodobać te czerwone dachy. Z wyżej położonych miejsc warto natomiast podziwiać Stare Miasto, wybrzeże i Półwysep Lapad – niezwykle piękny widok, szczególnie zachody słońca.

I jeszcze ciekawostka z serii osobowości i osobistości. W Dubrowniku spotkałem Vladimira – artystę bez pieniędzy, pół Chorwata, pół Czarnogórca, który przyjechał do Chorwacji w celu załatwienia formalności związanych z przejęciem spadku – wartej setki tysięcy euro działki w pobliżu Jezior Plitwickich. Vladimir w Dubrowniku pomieszkiwał między skałami, na zboczu stromo spadającym w morze. Ponoć w nocy poprzedzającej opowiadanie napił się i spadł ze zobaczą do morza, gdzie poparzony został przez jakąś rybę czy roślinę i miał całą spuchniętą nogę. Oprócz spuchniętej nogi miał też wiele dziewczyn, także młodą Polkę, która chciała z nim się wybrać na koniec świata. Spytał o papierosa, nie miałem.

Chorwacja

Chorwacja – jeden z najpiękniejszych krajów świata. Jest tutaj chyba wszystko, co można sobie wymarzyć – są góry, są niziny, są piękne miasta, jest wspaniałe wybrzeże i setki wysp. Są przepiękne kobiety! W Chorwacji koniecznie trzeba odwiedzić nadmorskie miejscowości – byłem w Splicie i Dubrowniku, ale ponoć i Rijeka, i Pula, i Zadar, i Szybenik są piękne. Należy odwiedzić również wyspy – gdyby na każdej spędzić chociaż jeden dzień to taka podróż zajęłaby pewnie dobrych kilka lat. Warto spróbować odwiedzić przynajmniej te większe – Krk, Pag, Brac. W głębi lądu należy odwiedzić Zagrzeb, Jeziora Plitwickie i wiele innych miejsc. Z życia miejskiego – zachwyca życie ulicy! Jest gwarnie, jest duży ruch, ulica brzmi, w miastach Chorwacji jest mnóstwo kawiarni, które latem wypływają na ulice. Szczególnie Zagrzeb to takie „krzesełkowe królestwo”, gdzie na każdej ulicy stoi setki krzeseł i dziesiątki parasoli, a kawa płynie szeroki strumieniami.

Chorwacja w 1995 roku uczestniczyła w wojnie, o czym szybko można sobie przypomnieć po rozmowie z Chorwatami. Oprócz tej wojny jest jeszcze kwestia reżimu międzywojennego i okresu II wojny światowej (Ustasze), w czym dla obcokrajowca trudno jest się połapać, ale jeśli chce się ożywić dyskusje to są tematy, które na pewno pomogą.

A na koniec Dalmackie klimaty:

PS.

Przepraszam za długą nieobecność. Wiem, że czekaliście – dziękuję za cierpliwość. Teraz, kiedy życie mi się nieco uspokoiło, obiecuję nowy przewodnik przynajmniej raz na dwa tygodnie. Na zdrowie!

Zamkowa, Piaskowa

Jak łatwo się domyślić na wzgórzu stał niegdyś zamek. Został wzniesiony jeszcze przez Kazimierza Wielkiego w połowie XIV wieku. Później losy tego miejsca różnie się toczyły – w połowie XVI wieku zamek zdobyli Kozacy, pół wieku później Szwedzi i twierdza popadła w ruinę. Zamek i wzgórze weszło w posiadanie miasta, a kamień i piasek sprzedawano jako budulec przez co nawet zmieniono nazwę tego wzniesienia na Górę Piaskową. Od 1998 roku wraz ze Starym Miastem wzgórze jest wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Dzisiaj na szczyt Wysokiego Zamku prowadzi setki schodów, a na samym ich końcu znajduje się platforma widokowa, na którą wlewają się kolejne fale turystów. Można stąd podziwiać nie tylko stare miasto, ale i kamienice otulające stare miasto oraz lwowskie blokowiska.

Ocena

Miejsce przyciąga widokiem. Lwów jest niezwykle piękny bez względu na to skąd się go ogląda – z poziomu ulicy, z wieży ratuszowej czy ze wzgórza. To piękno oznacza również zbytnią popularność tego miejsca wśród turystów i mieszkańców miasta. Nie przeszkadza to jednak w spożyciu, bo nikomu nie wadzi otwarta butelka piwa. Liczba schodów również skutecznie odstrasza policjantów (a wbrew polskiej opinii lubią dawać mandaty za picie alkoholu w miejscach publicznych). Minus to toalety – trzeba zejść kawałek niżej. Ogólna ocena wypada jednak bardzo pozytywnie.

***** (5.0/5) Atrakcyjność miejsca

****½ (4.5/5) Aktywność policji

****~ (4.0/5) Atmosfera panująca w danym miejscu

****~ (4.0/5) Popularność

***~~ (3.0/5) Dostępność toalet

****~ (4.1/5) Ogólna

Piwo

Ukraina to kraj wspaniały – wybór alkoholu jest ogromny, a przy tym trunki są bardzo tanie – szczególnie wódka. Tę można kupić za 10 zł… i to nie byle co tylko wyższa półka.

W przypadku piwa to Ukraina również i tutaj nie ma czego się wstydzić, W wielu polskich barach dostępny jest np. Obolon – w różnych wariantach smakowych. My oczywiście pijemy lokalnie. We Lwowie rządzi Lwowskie, również dostępne w różnych wersjach. Osobiście preferuję piwo klasyczne – jasne. Fani pszenicznego czy ciemnego znajdą coś dla siebie. Ceny piwa to ok. 4-6 hrywien, a więc 1,5-2 zł za butelkę. Ciekawostką jest, że w wielu barach można znaleźć piwo tańsze niż na półkach sklepowych.

[Show as slideshow]

Lwów

Lwów ma wiele twarzy i każdy gość w mieści zapewne pozna inną historię miasta. Ukraińcy często narzekają, że Polacy przyjeżdżają odwiedzić przede wszystkim Cmentarz Orląt Lwowskich i rozpamiętywać przeszłość. Oprócz cmentarza Lwów to również Stare Miasto i cała historia wokół niego. Tutejsza Starówka bardzo przypomina tę krakowską. Wokół niej to już pełen dziki wschód – dziurawe drogi, szaleńczy ruch na drogach, pozostałości starych reklam i sowieckiej myśli. Ale wróćmy na Stare Miasto. Co tu warto zobaczyć? Ratusz i Rynek z licznymi kamienicami – w tym bardzo znaną czarną, dziedziniec włoski, liczne kościoły różnych wyznań. W kamienicach mieszczą się bardzo ciekawe bary, które również są nie lada atrakcją – warto tutaj wspomnieć tajny bar, do którego chyba każdy wie jak wejść, Dom Baśni czy bar Dzigi Wiertowa. Nieco dalej jest piękny budynek opery wzniesiony w miejscu, gdzie wcześniej płynęła rzeczka.

Ukraina

A żebym to ja wiedział… Najlepiej byłoby napisać, że jak się przejdę, pozwiedzam to opowiem, ale może chociaż krótko wypiszę atrakcję Ukrainy. Mickiewicz zachwycał się Krymem i stepami. Stepów pozostało już niewiele (zaledwie ok. 4% powierzchni kraju), są tu góry – Karpaty, piękne wybrzeże, niziny, lasy, rzeki i jeziora. Są starsze i nowsze miasta. Są wsie, różne kultury i religie. Słowem, dwoma – trzeba jechać!

Beton

Murki to miejsce bliskie sercu wielu studentów Politechniki Białostockiej. Miejscówka znajduje się w pobliżu akademików przy ul. Zwierzynieckiej, niedaleko znajdują się budynki głównego kampusu tzw. polibudy. Murki to właściwie wjazd do bliżej niezidentyfikowanego budynku a wokół nich niewielki skwerek z krzakami i drzewami. Niezwykłość i siła miejsca to przede wszystkim pocieszność uczestników – studentów oraz popularność miejsca. Jest gwarnie i magia czasem się dzieje. Można tutaj nawet usłyszeć wszystkie hity weselne w wersji live!

Ocena

Murki są jednym z lepszych spośród ocenionych ostatnio miejsc. Policja tu właściwie nie zagląda, choć w drodze po alkohol do niedaleko położonego „Żaczka” można zostać wylegitymowanym i nagrodzonym. Żaczek to źródełko wódki i piwa, choć nie jest najtańszy to jest długo otwarty i blisko położony feralnego miejsca. Miejsce jest świetne pod względem dostępności toalet – można lać albo na mury położonych blisko budynków, albo w krzaki. Kobiety również nie narzekają w tej kwestii, co jest najlepszym dowodem i powodem by wysoko ocenić to miejsce.

***~~ (3.0/5) Atrakcyjność miejsca

****½ (4.5/5) Aktywność policji

****½ (4.5/5) Atmosfera panująca w danym miejscu

****½ (4.5/5) Popularność

***** (5.0/5) Dostępność toalet

****½ (4.3/5) Ogólna

Piwo

W Białymstoku jest jeden król i jest to król puszczy – Żubr. To piwo to klasa i cena zacna. Oprócz klasycznego Żubra w zielonej puszce czy butelce, wypuszczony ostatnio został farbowany, złoty. Fanem nie jestem, ale spróbować warto. Należy również sięgnąć nieco do historii i do wspomnień. Pierwsze zawroty głowy wystąpiły bowiem we wczesnych latach dzieciństwa po pamiętnym Dojlidy Classic. Browar Dojlidy produkuje dziś Żubra, który godnie kontynuuje tradycję niepodległego niegdyś browaru.

Zrobię również wyjątek i polecę tym razem i wódę pod chmurką, bo przecież miejscowy polmos produkuje takie specjały jak znana na całym świecie Żubrówka. Powstaje tutaj również Absolwent, ulubiony wśród studentów i uczniaków.

Jak widać w dzisiejszym poście brakuje zdjęć. Niestety autorowi nie było dane ich zrobić, pewnie był albo pod wpływem, albo zbyt leniwy. Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie, gdzie znaleźć legalne zdjęcia pilnie proszony jest o kontakt. A jak nie to będziecie czekać do wiosny!

Białystok

Cóż można powiedzieć o Białymstoku? Ci, co stąd nie pochodzą, a byli – byli dawno, ci co nie byli – nie mają o tym miejscu najmniejszego pojęcia. Białystok to miasto piękne, ale nie tak zwyczajnie, jak wszystkie inne opisane w przewodnikach. Tutaj piękna trzeba szukać w zaułkach, pytać ludzi, wsłuchiwać się w to co mówią miejscowi, czy przewracać karty historii.

Jest tu kilka staroci, które warto obejrzeć – Pałac Branickich zwany Wersalem Północy lub Wersalem Podlasia, Pałac Lubomirskich, pałacyki pofabrykanckie. Należy również przespacerować się ulicami – Kilińskiego z Pałacykiem Gościnnym, Rynkiem Kościuszki z Ratuszem, który nigdy nie był ratuszem, Lipową zakończoną chyba najwspanialszym przykładem modernizmu w Polsce – kościołem św. Rocha. Jest też Warszawska, jakby przypadkowo rzucona za niewielką rzekę Białą. Warto wspomnieć również, że tu urodził się Ludwik Zamenhof i tu stworzył esperanto. A kiedy wrócimy do Białegostoku to opowiem o białostockim klabingu.

A jaka będzie ciekawostka na dziś? Opowiem skąd się wzięła nazwa miasta. Większość ludzi rozmyślając nad pochodzeniem nazwy „Białystok” wyobraża sobie ośnieżone wzgórze. Może jest trochę w tym prawdy, bo przecież miasto zupełnie jak Rzym leży na siedmiu wzgórzach, ale nie do końca. Przed wiekami, Władysław Jagiełło buszując i polując w miejscowej puszczy zmęczony zatrzymał się nad niewielką rzeczką. Wody ów stoku, jak niegdyś nazywano strumienie, były tak białe, jak niegdyś określano czyste, że zachwycony król kazał zatrzymać się tutaj swojej drużynie na dłuższy wypoczynek.  Tak powstała osada zwana Biały Stokiem, czyli Białymstokiem.

Polska

Drugi raz jesteśmy w Polsce Północno-Wschodniej – słowem problem. A może nie problem. Ta część kraju to najprawdziwszy spadek po Rzeczypospolitej Obojga Narodów – wielokulturowej i bogatej w wyznania i poglądy, to również posag II Rzeczypospolitej i nieuchwytnego smaku Kresów. Niektórzy mówią, że Białystok to stolica Kresów, które pozostały nam po II wojnie światowej. I rzeczywiście wielu ludzi wymawia tutaj „l” zamiast „ł”, tu jest zdecydowanie bardziej swojsko i naturalnie hipstersko niż nawet w najlepiej wyberszkowanej Warszawie. A za miastem nadal można spotkać Tatarów, swój renesans przeżywają kultury żydowska i wschodnia – białoruska czy ukraińska. Coraz więcej jest też przecież folkloru i dużo jest przyrody.

Most łączy dwa brzegi rzeki, niegdyś niezależne miasta – Budę i Pest. Od strony wschodniej most zaczyna się na placu Fővám a od zachodniej pl. Św. Gallerta. Między tymi dwoma placami znajdują się trzy przęsła kratownicowego mostu. Most jest ma zielony skorodowany kolor. Na szczytach pylonów przesiadują mityczne węgierskie Turule. Dodam jeszcze tylko, że most został zbudowany pod koniec XIX w. Czas na ciekawostki… Most nazywany jest przez Węgrów mostem samobójców. Prawda, że fascynujące?

T-okaj

Jak tutaj się pije? Miło. Most jest ładnie podświetlony, zdobiony i znajduje się we wspaniałym miejscu. Jest piękny widok na oba brzegi Dunaju – zamek, katedrę, rzędy kamienic. Swobodnie można usiąść na niższych partiach kratownicy toteż jest to popularne miejsce na wieczorną degustację piwa czy nawet wina. Przychodzą tu miejscowi, przychodzą też turyści. Warto wybrać się tutaj już pierwszego wieczoru w Budapeszcie jest to jedno z takich miejsc, które nadaje miejscu charakteru.

Ocena

Miejsce jest umiarkowanie popularne, co z jednej strony znaczy, że policja raczej tu nie przeszkadza, a z drugiej, że i miejsca starczy na przęsłach. Z toaletą tutaj będzie problem. Jest bodajże BurgerKing przy placu Fővám, można też kawałek podejść między drzewka rosnące wzdłuż rzeki. Miejsce bardzo zacne.

***** (5.0/5) Atrakcyjność miejsca

****½ (4.5/5) Aktywność policji

****~ (4.0/5) Atmosfera panująca w danym miejscu

****½ (4.5/5) Popularność

***½~ (3.5/5) Dostępność toalet

****½ (4.3/5) Ogólna

Piwo

Węgrzy nie tylko Tokajem, ale i piwem się upijają! Dwie najpopularniejsze marki piwa to Dreher i Arany Ászok. Moje kubki smakowe mówią, że oba smakują bardzo podobnie. Mają lekki, orzeźwiający smak, a więc w sam raz na lato. Na Węgrzech jest też sporo „niemieckojęzycznych” piw – historia i klientela zapewne wymusiła taki wygląd półek sklepowych. Polecam jednak pozostanie przy lokalnych trunkach.

[Show as slideshow]

Budapeszt

Buda, Pest, Óbuda – to wszystko razem tworzy Budapeszt. Miasto niegdyś konkurujące z Wiedniem o pierwszeństwo w kategorii piękna i majestatyczności w imperium cesarsko-królewskim jest dziś perłą nie tylko Węgier, ale i całej Europy. Historia miasta sięga czasów rzymskich, a więc Budapeszt ma czym się pochwalić.

Najpopularniejsze widoki ze stolicy Węgier to górujący nad miastem Zamek Królewski, wieczorami podświetlony. Gmach parlamentu węgierskiego. Liczne mosty przerzucone nad Dunajem. I oczywiście wspaniałe Stare Miasto i Aleja Andrássyego. Pod tymi hasłami kryją się również wspaniałe, majestatyczne budynki – m.in. Opera Narodowa, Muzeum Etnograficzne, Łaźnie Széchenyiego, Plac Bohaterów, Katedra św. Stefana i wiele, wiele innych. Budapeszt jest tak ogromnym źródłem przeróżnych zachwytów i wzruszeń, że najlepiej się tam wybrać. Kropka. Więcej już nie napiszę.

Węgry

Węgry to kraj troszkę schizofreniczny. Spójrzmy na mapę i spytajmy o granice Węgrów. Albo lepiej – przejdźmy się ulicą. Są mapy, liczne, ale jakieś przyduże, jakby nabrzmiałe. Wielkie Węgry. Oto odpowiedź. Dodajmy do tego język i kulturę, która jest jak wyspa na morzu słowiańszczyzny. No i niemczyzny i romańszczyzny. Węgrów zawsze trudno mi zrozumieć. A oni tego nie ułatwiają. Dobrze, koniec dywagacji.

Oprócz Budapesztu Węgry to również Balaton, Tokaj, Gulasz, Polak-Węgier-dwa-bratanki i kilka mieścinek. Mówią, że jeśli nad Balaton to do Balatonlele, ja natomiast polecam Siófok ze wspaniałym Hotelem Szabadi 3*. A Tokaja to i w Polsce można się napić. No może ciut zleżałego.

Tak Szymek, to był najwyższy czas!

Przypowieść o rycerzach, pojedynkach i gniazdowym

Dawno, dawno temu siedząc na jednej z ławeczek ustawionych w samym sercu placu podszedł do mnie i Szymka tajemniczy pan. Młody, acz łysawy. Koszulka, szerokie ciemne spodnie. Chciał ognia.

- Rytm zarzucam. – powiedział zachowując pełną powagę.

Okazało się, że młodzieniec to Gniazdowy Hutnika Kraków.

Godziny powoli odpływały w zapomnienie w spowitym przez ciemność mieście. Jedno, drugie piwo. Gniazdowy kontynuował swoje historie.

- Kiedyś przejeżdżali przez nasz teren chłopaki z Garbarnii. No trzeba było się bić. Zawołaliśmy chłopaków i wygraliśmy. Chłopaki dostali w pierdol, ale chcieli się bić i to się ceni. Zaprosiliśmy na piwo. Podziękowaliśmy za walkę i pojechali do domu.

Historie były jeszcze długo kontynuowane. Wszystkie piękne, wszystkie z morałem.

- Kiedyś też pojechaliśmy na wyjazd. Dostaliśmy w pierdol, ale trzeba było się bić. To jest lojalność i honor, bo ja swoje barwy w sercu noszę od małego. Jest nas 2 tysiące chłopaków zawsze wiernych.

Ocena

Miejsce w samym centrum jest ruch i sporą jego część generują służby najróżniejsze. Niestety. Miejsce raczej nie należy do najbardziej urodziwych, ale podejrzewam, że miałby tu okazję odbyć się nie jeden biforek. Niestety się nie odbywają. Jeśli chodzi o toalety to ciemną nocą nie ma problemu żeby schować się w pobliskich krzaczkach. Generalnie miejsce jest OK., ale bez rewelacji. Jak to mówią – piło się w lepszych.

***~~ (3.0/5) Atrakcyjność miejsca

*½~~~ (1.5/5) Aktywność policji

***½~ (3.5/5) Atmosfera panująca w danym miejscu

***½~ (3.5/5) Popularność

****~ (4.0/5) Dostępność toalet

***~~ (3.1/5) Ogólna

Piwo

Pytanie o krakowskie piwo to dobre pytanie. W Krakowie był niegdyś browar, operował do 2006 roku. Obecnie powstają tam lofty pod nieco „klanową” nazwą Browar Lubicz. Łezka w oku się kręci, ale jako miłośnik ciekawej architektury mogę jakoś to wybaczyć. Niestety nie znam niczego innego krakowskiego. No, może poza CK Browarem, który szczególnie dobrych kilka lat temu smakował świetnie. Trudno, możemy spróbować piwa z koszulki krakowskiej Wisły – Tyskiego. Ale niedosyt pozostanie...

[Show as slideshow]

Kraków

Kościoły, kościoły, kościoły. Ale mamy też mnóstwo Brytyjczyków sikających po kątach i gołębi srających po elewacjach. Poza tym można również zwrócić uwagę na Stare Miasto przez co-po-niektórych uważane za najpiękniejsze w tej części Europy z Sukiennicami i kościołem Mariackim. Miłośników historii i martyrologii polskiej na pewno zainteresuje krakowska perła architektoniczna – Wawel.

Do największych atrakcji Krakowa należy zaliczyć również pełen uroku Kazimierz, a także wschodzącą perłę wśród atrakcji turystycznych miasta – Nową Hutę. Poza tym zawsze można pójść na Cracovię w barwach Wisły lub vice versa. Emocje gwarantowane.

Polska

Dziś Małopolska. Co oprócz Krakowa? Na pewno kopalnie soli – w Wieliczce i Bochni. Poza tym mamy stąd przecież tak blisko góry, że nie wypada nie odwiedzić (nie odwiedziłem...). Jest Zakopane i są Rysy. To tutaj Adam Małysz medale i zaszczyty zdobywał, tutaj doprowadzał do łez fanów i tutaj okleił wąsami kilkadziesiąt tysięcy osób.

Ze specjalną dedykacją Szymkowi i Gniazdowemu

Pytanie zasadnicze – kim był Bohdan Wodiczko? Miły pan był dyrygentem i muzyki uczył. Nie przypadkowo, więc skwer nazwano jego imieniem – z jednej strony Uniwersytet Muzyczny im. Fryderyka Chopina, z drugiej Muzeum tegoż samego Fryderyka Chopina. Wracając do osoby naszego dyrygenta. Z pochodzenia był Czechem. Czy to znaczy, że jest tu czesko? Trochę tak…

Za mundurem…

Skwer leży w samym centrum, na zapleczu Nowego Świata. Jest tutaj mnóstwo przestrzeni do spożycia. Skwerek niedawno był odnowiony – w 2010 roku obchodziliśmy przecież rok Fryderyka Chopina. Miejsce jest na prawdę ładne jednak jest coś co budzi strach i przerażenie. Oprócz tego skweru nigdy nie piłem w miejscu, gdzie dosłownie zawsze spotkać można policję czy straż miejską. Ale uwaga! Ma to swoje plusy. Jakie? Skoro już wiadomo, że organy pojawią się to można lepiej przygotować się na to spotkanie. I rzeczywiście – nigdy nie płaciłem za przyjemność takiego spotkania, nigdy mnie nie legitymowano.

Ocena

Miejsce jest bardzo fajnie położone, bo w samym centrum warszawskiego wszechświata. Problemy z takim położeniem zwykle są dwa – policja i toalety. Służby, jak pisałem powyżej, są zawsze. Ocena niemal najgorsza. Byłoby gorzej gdyby jeszcze za każdym razem legitymowali. Dotychczas nie legitymowali. Toalety – tutaj wieczorkiem jest nieźle, w ciągu dnia gorzej. Sporo ludzi się przechadza, ale spełnić potrzebę fizjologiczną między krzaczkiem a murkiem, więc jest nieźle. Ogólnie – miejsce niezłe na wypicie przed klabingiem. Bez klabingu też się sprawdza.

****~ (4.0/5) Atrakcyjność miejsca

*½~~~ (1.5/5) Aktywność policji

***½~ (3.5/5) Atmosfera panująca w danym miejscu

****~ (4.0/5) Popularność

****~ (4.0/5) Dostępność toalet

***½~ (3.4/5) Ogólna

Piwo

W Warszawie Królewskie. Ale czy ktoś zna kogoś kto zna kogoś kto zna kogo kto poleciłby królewskie? No właśnie. Ze świecą szukać takich ludzi. Ja radzę poeksperymentować zamiast i rzeczywiście sięgnąć po lokalne, ale np. z Raciborza.

[Show as slideshow]

Warszawa

Co zobaczyć w Warszawie? Standardowo to Starówkę i Trakt Królewski. Pałace i zamki – Łazienki, Wilanów etc. etc. Muzea – zwłaszcza Powstania Warszawskiego. Żeby zakochać się w Warszawie, do czego nawołuje hasło promocyjne miasta, trzeba jednak wybrać się poza centrum, które jednak nieco zawodzi. Stary Mokotów jest piękny, i Stara Ochota ma swój urok. Praga i Żoliborz to też miejsca, gdzie szczególnie jesienią można poczuć klimat dawnych lat.

Polska

A na Mazowszu? Na Mazowszu polecam… no właśnie, niewiele się tutaj podróżowało to i trudno coś polecić. Kiedyś byłem z Piotrem i Richardem zza zachodniej granicy na spływie rzeką Rawką i straciłem buty. Rzeka piękna i dzika – poprzewracane drzewa, meandry, piękne brzegi. Polecam!

Park Kapitoliński jest spokojnym miejscem położonym w centrum miasta, więc nie ma stąd daleko do najróżniejszych przybytków. Jest porośnięty ładną trawką, kwiatami, krzakami i drzewami (rosną tu palmy!). Miłośnicy chętnie przespacerują się po sąsiedztwie, bo postawiono tutaj niezłą architekturę (jak na amerykańskie warunki).

Artystycznie…

Żeby nie było, że promuję tylko alkoholizm i brak kultury. Alkohol w miejscu publicznym, jak i miejsce publiczne potrafią inspirować. Częścią parku jest Międzynarodowy Ogród Róż Światowego Pokoju. Osobliwa nazwa. Taki oto wiersz popełniłem wypoczywając w Parku Pokoju.

in the peace park

what is peace?

you've asked me

these colors these flowers

chased by the warm wind

trees reaching the sky

and green carpets of grass

all these small things

in their harmony

and you between them

with them

and me with you

this is my peace

I co, można? Można!

Ocena

Pomimo tego, że miejsce położone jest w centrum miasta to jest dosyć spokojnie i z łatwością można usiąść w miejscu, do którego przejeżdżająca policja nie zajrzy. Z toalety można skorzystać pod drzewem. Jest tutaj na tyle gęsto, że i wyspać się można za krzakiem (choć trudno ocenić kto nas zbudzi – jak to w Stanach). Fajne miejsce, ale trochę mu brakuje do mistrzów.

****~ (4.0/5) Atrakcyjność miejsca

****½ (4.5/5) Aktywność policji

****~ (4.0/5) Atmosfera panująca w danym miejscu

****~ (4.0/5) Popularność

****~ (4.0/5) Dostępność toalet

****~ (4.1/5) Ogólna

Piwo

I znów wracamy do amerykańskiego piwa. Cóż mam powiedzieć? Idźcie i eksperymentujcie! Chciałbym powiedzieć, gdzie powinniście pójść, żeby zakupić produkty niezbędne do testów, ale za cholerę nie mogę sobie przypomnieć, gdzie znajduje się najbliższy sklep… Starość… Ach, zaraz… było coś przy Cesar Chavez Plaza Park (10-a ulica).

[Show as slideshow]

Sacramento

Sacramento nie należy do największych miast, więc jego wszystkie atrakcje można zobaczyć w ciągu jednego dnia. Jak wcześniej wspomniałem Park Kapitoliński leży w samym sercu miasta tuż przy Kapitolu. Tutaj też jest trochę zabytków, którym warto przyjrzeć się – są to przede wszystkim budynki rządowe. Niedaleko, bo przy 11-ej ulicy położony jest Katedra Błogosławionego Sakramentu. Przy 14-ej i 16-ej znaleźć można ciekawe bary, albo zabłąkane dziewczęta.

W pobliżu rzeki Sacramento, pomiędzy lustrem wody a autostradą Golden State jest niewielkie stare miasto (tak!) , które przypomina to co można było zobaczyć na Westernach, a więc drewniane chaty, kurz, konie. Ciekawe miejsce, szkoda, że w dużej mierze okupowane sklepy z byle czym. Niedaleko jest dawny dworzec kolejowy i port na rzece. Wędrując wzdłuż rzeki na północ (jest ścieżka pieszo-rowerowa) można dotrzeć do punktu uzdatniania (?) wody skąd rozciąga się i ciekawy widok na rzekę i do środka można zajrzeć.

Stany Zjednoczone

O Stanach już było, o Kalifornii też już wspominałem. Może tylko uzupełnię, że ten stan to nie tylko słońce, bo kilkaset kilometrów na wschód można w środku lata cieszyć się zimą, czy zamiast palm sekwoje oglądać. Dobrze to tyle o przyrodzie. Ciekawostka będzie.

W Stany Zjednoczone składają się z 50 stanów. Liczba jest nieco mistyczna, bo niektórzy Amerykanie robią z niej czy to motyw swoich działań – jak np. Sufjan Steven, który zapowiedział przygotowanie 50 albumów muzycznych każdy dedykowany innej części państwa. Rozpoczął od Illinois(e). Inni skończyli na podstawówkowym przeboju „Fifty Nifty”.

Uuuuu Drakula!

Cytadela łamane przez park znajduje się po północnej stronie rzeki  „Someşul Mic” („Mały Someş”), stosunkowo blisko centrum. Spacerując ulicą Księcia Ferdynanda z Placu Unii musimy skręcić w ulicę Dragolina tabornok i już właściwie jesteśmy na miejscu. Wystarczy ścieżką wspiąć się na szczyt. Na szczycie i zieleń, i restauracja, i kaplica, i hotel... wszystko jest.

Jak już znajdziemy się na cytadeli podziwiać możemy widok na stare miasto, które bardzo ładnie prezentuje się na tle wzgórz. Dodam tylko, że nie patrzymy na byle co, bo na stolicę Transylwanii – tej od Drakuli!

Ocena

Jest tu ładnie, może tych krzaków trochę przydużo w miejscu, gdzie chciałoby się podziwiać panoramę miasta. Policji tutaj niewiele natomiast trochę miejscowych przychodzi i pooglądać, i się napić. Toalet dostatek, ale trzeba kawałek podejść w krzaki. Miejsce jest niezłe, ma też pewien urok. Część wzgórza nie jest bardzo eksplorowana i jest bardzo zaniedbana. Schodząc tą zaniedbaną stroną możemy trafić do minibaru, w których pojawia się chyba tylko miejscowy element.

****½ (4.5/5) Atrakcyjność miejsca

***** (5.0/5) Aktywność policji

****~ (4.0/5) Atmosfera panująca w danym miejscu

****~ (4.0/5) Popularność

****½ (4.5/5) Dostępność toalet

****½ (4.4/5) Ogólna

Piwo

Czego napić się w Kluż-Napoka? W moje ręce wpadły trzy rodzaje piwa – Ursus, Silva oraz Timişoreana. Timiszoarskie jak sama nazwa wskazuje z Timiszoary pochodzi i tam będziemy pić to piwo. W Kluż produkowane jest piwo Ursus. Wszystkie piwa są niezłe. Ursus i Timiszoarskie zrobiły na mnie, a właściwie na moich kubkach smakowych lepsze wrażenie niż Silva. Zostańmy przy lokalnym Ursusie.

[Show as slideshow]

Kluż-Napoka

Wspomniałem już że jesteśmy w stolicy Transylwanii, ale nie ma co się bać – bardzo przyjemne miejsce. Miasto jest wielkości naszego Białegostoku, więc też jest co zobaczyć. Główny plac miejski to Plac Unii, na którym stoi Katedra św. Michała. Przed nią prezentuje się potężny pomnik króla Macieja Korwina, który urodził się w mieście. Jak w każdym starym mieście (a to jest stare, bo i połowa nazwy upamiętnia czasy starożytne - Napoka) jest całkiem ładna starówka. Na tej warto przejść się uliczkami, trafić też na ulicę Lustrzaną – choć tylko kilka budynków odbija się od siebie jak w lustrze. Wokół placu Muzeów można odwiedzić kilka obiektów reprezentujących kulturę wysoką.

Ponoć miasto jest bardzo studenckie jesienią i wiosną toteż warto wybrać się wtedy. Byłem w sierpniu i niestety ludzi niewielu spacerowało ulicami...

Rumunia

Co zobaczyć w Rumunii? Wybrzeże Morza Czarnego, Karpaty, wieś, natura, natura, natura i oczywiście miasta. Bukareszt, Timiszoara i nasz dzisiejszy Kluż-Napoka. Rumunia to też Romowie – poważnie zobaczymy tutaj tabory, obozy i Romki ubrane w kolorowe stroje!

Oczywiście jest dużo więcej atrakcyjnych miejsc, ale o nich opowiem jak spędzę przynajmniej kilka więcej dni w Rumunii.

Hop na wieżę!

Wieża ustawiona jest na starorzeczu Narwi. Rzeka ta dobrze znana jest w ornitologicznym półświatku, a cała dolina dzięki „pokrętności” – meandrom, starorzeczom, rozlewiskom i bagnom znana często występuje pod pseudonimem „Polskiej Amazonii”. Widok, więc piękny, ale jak tu dotrzeć?

Wieża stoi niedaleko mostu łączącego Tykocin z zzarzeczem. Tuż za przeprawą należy skręcić w niewielką dróżkę w prawo i przejść jakieś 200-300 metrów. Wieża wysoka jest na kilka metrów, więc szczególnie z lornetką zobaczymy tu wiele. Jest też daszek, więc bez względu na pogodę wypijemy tutaj piwo. Pełna kultura.

Ocena

Tykocin jest małym, uroczym miasteczkiem, a małe, urocze miasteczka mają to do siebie, że policji nie ma tu wiele, a jak jest to i często przymknie oko na piwko w parku, czy rynku. Tak jest też i tutaj – w zasadzie to można się tutaj wszędzie napić, o wieży nie wspominając. W okolicach naszego „obserwatorium” niewielu ludzi się przewija, jest łąka, są wysokie trawy, są krzewy, są drzewa, więc możemy zaopatrzyć się w większy zapas piwa, bez torturowania pęcherza. Atmosfera i popularność na 3 i 4, bo tego tutaj praktycznie brak, ale cenić należy też sielskość-anielskość. Ogólna ocena bardzo przyzwoita.

***** (5.0/5) Atrakcyjność miejsca

***** (5.0/5) Aktywność policji

****~ (4.0/5) Atmosfera panująca w danym miejscu

***~~ (3.0/5) Popularność

***** (5.0/5) Dostępność toalet

****½ (4.4/5) Ogólna

Piwo

Byłoby słodko, czy może raczej goryczkowo, gdyby Tykocin posiadał swój browar. Jest tutaj przecież ulica Browarna! Ta jednak jest najprawdopobniej hołdem złożonym dawnemu browarowi (dziś to już tylko ruiny) w Jeżewie Starym. Browar ten należał w XIX wieku do Zygmunta Glogera. Ciekawskich odsyłam do „wszechnicy internetowej”, tj. Google, gdzie po wpisaniu odpowiednich haseł wyskoczy spora dawka wiedzy.

Skoro lokalne piwo legło w gruzach nie pozostaje nic innego, jak odesłać do innych okolicznych browarów. Z Białegostoku pochodzi klasyk – „Żubr” (potem smaku z dzieciństwa, czyli Dojlidy Classic), a z Łomży – „Łomża” (bardzo oryginalnie, jak to w Łomży). Z racji patriotyzmu regionalnego polecam to pierwsze piwo, ale i „Łomża” jest nizła i dostępna w kilku wersjach (od tzw. „granata” po intensywnie reklamowane marki „Eksport” i „Niepasteryzowane”).

[Show as slideshow]

Tykocin

Tykocin czy Tiktin można by spytać. Miasteczko liczy niespełna 2 tys. mieszkańców, ale swoim urokiem przebija niejedną metropolię. Tykocin to miejscowość zamieszkała niegdyś w większości przez społeczność żydowską. Pozostało po niej zabytki – Wielka Synagoga z Domem Talmudycznym i zabudowaniami podejrzewam technicznymi, kirkut oraz chaty. Dzisiaj tę kulturę można poznać odwiedzając wymienione zabytki, ucząc się z ekspozycji muzealnych czy obserwując inscenizacje.

Ulicą Złotą (mijając Stary Rynek) przejdziemy z Wielkiej Synagogi do Placu hetmana Stefana Czarnieckiego i kościoła Św. Trójcy. Wokół placu stoją również charakterystyczne jednopiętrowe białe chaty kryte czerwoną dachówką. Mieszczą się w nich różne instytucje gminne (np. biblioteka), a tuż za nimi płynie Narew. Warto również wyjść poza „centrum” by zobaczyć kościół Bernardynów, stare chaty i podlaskie życie wiejskie, które czasem wygląda na zakonserwowane przed kilkoma dekadami.

W Tykocinie, za rzeką, przed kilku laty odbudowany został zamek. Warto dodać, że to jeden z nielicznych tego typu obiektów na Podlasiu – po reszcie zostały albo ruiny, albo już tylko „Góry Zamkowe”. Twierdza została wzniesiona przez Zygmunta II Augusta (a więc z XVI wieku), ale wcześniej istniała tutaj twierdza Gasztołdów.

Ciekawostką jest bardzo liczna tutaj populacja bocianów dzięki której Tykocin nosi miano „Europejskiej Wioski Bocianiej”.

Polska

No co ja będę Wam tłumaczył? Sami wiecie jak jest. Trochę może o Podlasiu. W stolicy Białymstoku zachwyca Pałac Branickich (mieści się w nim obecnie Uniwersytet Medyczny), Ratusz, Katedra NMP, ale również kilka ulic w centrum (Rynek Kościuszki, Kilińskiego, Lipowa, Warszawska), kilka kościołów (św. Rocha, cerkiew św. Mikołaja), pałacyki pofabrykanckie i pewne pozostałości po kulturze żydowskiej, która stanowiła tutaj przed wojną żywioł dominujący. Warto również odwiedzić Supraśl, Choroszcz, Orlę, Krynki, Białowieżę, Bohoniki i Kruszyniany, Drohicznyn i Ciechanowiec.

Dwie ciekawostki. Białystok zupełnie jak Rzym położony jest na siedmiu wzgórzach. Wspomniałem powyżej również o kulturze żydowskiej. Z Białegostoku pochodził Ludwik Zamenhof – twórca języka esperanto. Jak to się stało, że białostoczanin stowrzył nowy język? Lata temu mieszkali tutaj obok sibie Polacy, Żydzi, Niemcy, Rosjanie, Białorusini i jeszcze kilka nacji, a Ludwiczek na targ biegać musiał to i smykałkę do języków miał.

Historia, historia

Sam Hendrik Point nie bardzo wpasowuje się w tę liste kolebek, stolic i Mekk. Miejsce to leży na wzgórzach Marin Headlands właściwie już nie w San Francisco, a w miasteczku Sausalito po drugiej stronie mostu i cieśniny Golden Gate. Miejscówka jest częścią Fortu Baker, który miał niegdyś bronić wejścia do Zatoki San Francisco przed wojowniczymi Japończykami walczącymi w czasie II wojny światowej przeciwko Stanom Zjednoczonym. Ta część z kolei to bunkier z instalacją zwany Battery Spencer.

Tyle o historii, a współcześnie? Proszę państwa! Cóż za widok. Po pierwsze most Golden Gate w pełnej krasie. Pamiętacie wszystkie wspaniałe zdjęcia tego obiektu? OK., jak nie pamiętacie to odsyłam do galerii. Ale, ale! Właśnie tutaj zostały zrobione. Po drugie Zatoka San Francisco – niesamowity widok na wzgórza, na wyspy, na wybrzeża. Po trzecie wyjście na Ocean Spokojny. Po czwarte panorama zapierającego dech w piersiach San Francisco. Jedno z najpiękniejszych miejsc jakie widziałem w swoim, hmmm..., krótkim życiu.

Dojdziemy albo dojedziemy tam mostem Golden Gate. Miłośnicy spacerów na pewno skorzystają z okazji – widoki z tego obiektu również niezwykłe. Długość przeprawy to jakieś 3 kilometry, wysokość od lustra wody do szczytu pylonu to ok. 230 metrów. Już na zjeździe z mostu trzeba pod nim przejść i dalej można wspinać się między drzewami lub szosą pod górę.

A samobójcy, o których wspomniałem we wstępie? Otóż z naszego pięknego mostu Golden Gate spada ich najwięcej. Historia głosi, że na swoje życie targnęło się tutaj ok. 2000 osób...

Ocena

Nie będę już powtarzał jak piękne jest to miejsce i przejdę do kwestii newralgicznych. Policji dużo tutaj nie zobaczymy, bo i komu chciałoby się tutaj wspinać... Choć z drugiej strony jest pięknie, więc i „donuta” fajnie jest skonsumować w tym miejscu. Pamiętać jednak należy, że Amerykanie (ci starsi) przewrażliwieni są na punkcie piwa, więc mogą różnie reagować. Druga kwestia – toalety. Sporo turystów się przewija, więc z potrzebą albo kawałek niżej między krzaczki, albo na drugą stronę szosy do bezpłatnych toalet (choć to spory kawałek). Pomimo wszystko miejsce jest piękne i warto tutaj dotrzeć chociażby czołgając się.

***** (5.0/5) Atrakcyjność miejsca

****½ (4.5/5) Aktywność policji

****~ (4.0/5) Atmosfera panująca w danym miejscu

***** (5.0/5) Popularność

****~ (4.0/5) Dostępność toalet

****½ (4.5/5) Ogólna

Piwo

Ponoć już tutaj w SanFran skosztować można lokalnego piwa, zajrzeć do minibrowaru, ale muszę się przyznać do grzechu zaniechania tudzież niespożycia. Moja wina. Moja wina. Moja bardzo wielka wina. Założę się, że piwo jest tutaj i złociste. I wyśmienite, jak nigdzie indziej na świecie. Cóż, pozostaje mi jedynie doradzić, jak w poście chicagowskim – darujcie sobie Budcokolwiek, a dorwijcie piwo importowane lub z minibrowaru. Więcej grzechów nie pamiętam. Serdecznie za nie żałuję i obiecuję poprawę.

[Show as slideshow]

San Francisco

To ja odpowiem śpiewająco…

Pieśń “San Francisco” specjalnie dla Piwo Naturalnie zaśpiewał Scott McKenzie. Dziękujemy. Wystarczy? Nie? No, dobrze, więc jeszcze kilka słów...

Scott śpiewał oczywiście o kwiatach pięknych jak z koszul hippisowskich, a te nadal znajdziemy w dzielnicy Haight-Ashbury, gdzie i domy na kolorowo, i ludzi z wyluzowanymi źrenicami zobaczymy i trawę w powietrzu poczujemy. Same wspaniałości. Hippisowskie melodie dobiegają również z pobliskiego parku, gdzie ot tak można się włączyć do gry z gitarą, fletem czy lutnią.

Ale nie samymi hippisami żyje San Francisco. Miasto to także kilka czy nawet kilkanaście, jak dobrze poszukać, dzielnic etnicznych. Największe Chinatown w całych Stanach Zjednoczonych, niewielka dzielnica włoska, na której poczujemy się jak w Rzymie, Małe Tokio i wiele innych. W dzielnicach położonych nad morzem poczujemy się jak nad Morzem Środziemnem – to niebo, te kolory... Już przy samym morzu złote piaski plaż i luksusowe łodzie. Jest tutaj także mnóstwo zieleni.

A na koniec zapraszam na ulicę Lombard, czyli najbardziej poskręcaną ulicę świata. Ulica znajduje się w dzielnicy zwanej Rosyjskim Wzgórzem.

Stany Zjednoczone

Stany już były maglowane, więc tym razem krótko i tematycznie. Zachodnie Wybrzeże znane jest ze swojego wyluzowanego sposobu bycia. I zaprawdę jest tutaj zdecydowanie przyjemniej niż w jakimkolwiek innym miejscu. Trawę czuje się tu na ulicach, uliczni grajkowie też nie próżnują. A do tego piękne plaże, mnóstwo słońca i palmy. I jak tu się nie relaksować. Bardzo polecam tę część Stanów Zjednoczonych. True love.